Dziś pękły stawy rozkruszyły się w promieniach samochodów , napuchły złamaniami pamięci odczuć i będę daleko tak jak się tylko da ,by mieć ogień w sobie ,by wiedzieć ze żyje tymi okruchami kości kiedy bielmo zatraca światło,będę tym co jest w tych małych tchnieniach nocy .Zobaczę jeszcze ten papierowy czas i będę tu widząc te małe skrzypienie klawiatury .Biały kot nigdy nie podąża gdzie ty bywałaś we wszechświecie to widmo twych westchnień to gdzie podążasz za smakiem słońca i winogron pękających w twych dłoniach to smak tych chwil których nigdy nie chwycisz opuszkami słów, zawsze w tym pragnieniu chciałem być tym kim chce, ale to kita zawijana spiralką czarnego kota .Bo zawsze mam ją o poranku gdy wstaje brzmienie nuty odrodzenia i pierwszy promyk przemyka twych ust.